In deze catechese staan we stil bij één van de meest indrukwekkende gebeurtenissen uit de christelijke geschiedenis: de bekering van de heilige Paulus op de weg naar Damascus.

Paulus, aanvankelijk bekend als Saulus, was een overtuigd farizeeër die de eerste christenen fel vervolgde. Hij meende God daarmee te dienen en zag in Jezus niet de beloofde Messias. Maar tijdens zijn reis naar Damascus verandert zijn leven voorgoed. Een hemels licht werpt hem neer, een stem spreekt hem aan: “Saul, Saul, waarom vervolg je Mij?” Het is de verrezen Christus die hem ontmoet en roept. Drie dagen van blindheid, stilte en gebed bereiden Paulus voor op een nieuw leven. Dankzij de tussenkomst van Ananias ontvangt hij opnieuw het zicht, wordt hij vervuld van de Heilige Geest en laat hij zich dopen. Vanaf dat moment wordt de voormalige vervolger een vurige verkondiger van het Evangelie.

Wat betekent deze bekering precies? Waarom moest Paulus eerst blind worden om werkelijk te kunnen zien? En hoe maakt deze ontmoeting met Christus hem tot de apostel van alle volkeren?

In deze uitzending ontdekken we hoe Gods genade een mensenleven radicaal kan omvormen en hoe de weg naar Damascus ook vandaag nog een boodschap van hoop en bekering bevat voor iedere gelovige. Luister mee naar deze boeiende catechese over de heilige Paulus, de man die door Christus werd uitgekozen om Zijn naam uit te dragen tot aan de uiteinden van de aarde.

We gebruiken volgende passage uit de Bijbel:

Intussen ging Saulus, wiens ziedende woede nog steeds de leerlingen van de Heer met de dood bedreigde, naar de hogepriester aan wie hij brieven vroeg voor de synagogen in Damascus, om alle aanhangers van de Weg die hij zou vinden, mannen zowel als vrouwen, gevangen naar Jeruzalem te mogen voeren. Toen hij op zijn tocht Damascus naderde, omstraalde hem plotseling een licht uit de hemel. Hij viel ter aarde en hoorde een stem die hem zei: “Saul, Saul, waarom vervolgt gij Mij?” Hij sprak: “Wie zijt gij, Heer?” Hij antwoordde: “Ik ben Jezus, die gij vervolgt. Maar sta op en ga de stad in; daar zal iemand u zeggen wat ge doen moet.” Zijn reisgezellen stonden sprakeloos, want zij hoorden wel de stem, maar zagen niemand. Saulus stond van de grond op, maar hoewel zijn ogen open waren, zag hij niets. Zij namen hem dus bij de hand en brachten hem Damascus binnen. Drie dagen lang kon hij niet zien en at of dronk niet. Nu woonde er in Damascus een leerling die Ananías heette, en tot hem sprak de Heer in een visioen: “Ananías.” Hij antwoordde: “Hier ben ik, Heer.” De Heer vervolgde: “Begeef u naar de Rechte Straat en vraag in het huis van Judas naar Saulus van Tarsus; hij is juist in gebed. – Deze zag reeds in een visioen een man, Ananías, binnenkomen en hem de handen opleggen, opdat hij weer zou zien. –  Maar Ananías wierp tegen: “Heer, ik heb van velen gehoord hoeveel kwaad die man uw heiligen in Jeruzalem heeft aangedaan.  14Ook hier heeft hij van de hogepriester volmacht om allen die uw Naam aanroepen in boeien te slaan.” De Heer beval hem: “Ga, want die man is mijn uitverkoren werktuig om mijn Naam uit te dragen onder heidenen en koningen en onder de zonen van Israël. Ik zal hem laten zien, hoeveel hij om mijn Naam moet lijden.” Toen begaf Ananías zich naar het huis, trad binnen en legde hem de handen op met de woorden: “Saul, broeder, de Heer heeft mij gezonden, Jezus die u op de weg hierheen verschenen is, opdat ge weer zien moogt en vervuld worden van de heilige Geest.” Op hetzelfde ogenblik vielen hem als het ware de schellen van de ogen. Hij zag weer en terstond liet hij zich dopen. Hij nam voedsel tot zich en kwam weer op krachten. 

– Handelingen 9, 1-19