In deze aflevering van onze catechesereeks over de heilige Paulus volgen we Paulus en Barnabas naar Cyprus, waar zij in de stad Pafos een opmerkelijke ontmoeting hebben met een magiër en een Romeinse bestuurder. Aan de hand van Handelingen 13 ontdekken we hoe Paulus, vervuld van de Heilige Geest, het onderscheid maakt tussen waarheid en misleiding, tussen de rechte weg van God en de kronkelpaden die mensen van het geloof kunnen afhouden.
Toen ze het hele eiland tot Pafos waren doorgetrokken, troffen ze daar een joodse tovenaar aan, een valse profeet, een zekere Barjezus, die tot het gevolg behoorde van de proconsul Sergius Paulus, een weldenkend man. Deze ontbood Barnabas en Saulus en gaf het verlangen te kennen het woord Gods te horen. Maar Elymas de tovenaar – zo wordt zijn naam vertaald – werkte hen tegen en probeerde de proconsul van het geloof af te houden. Saulus echter – die ook Paulus heette – vervuld van de heilige Geest, keek hem strak aan en voegde hem toe: “Duivelskind, vol listigheden en bedrog, vijand van alle gerechtigheid! Zult ge dan nooit ophouden de rechte wegen van de Heer krom te trekken? Nu op dit ogenblik treft u de hand des Heren: ge zult blind zijn en een tijdlang de zon niet zien.” Terstond viel er een dikke duisternis over hem en rondtastend zocht hij iemand om hem bij de hand te leiden. Op het zien van het gebeurde nam de proconsul het geloof aan, diep getroffen door de leer des Heren.
– Handelingen 13, 6-12




