Niet zien en toch geloven …

Jean werd blind geboren – hij heeft dus nooit iets kunnen zien. Eigenlijk is het zelfs onmogelijk om hem uit te leggen wat ‘zien’ precies is. En toch heeft hij het leven altijd positief tegemoet gezien. En af en toe zelfs een voordeel van blindheid ontdekt: op internaat ging het licht uit als de jongens moesten gaan slapen, maar om braille te lezen heb je geen ogen nodig, alleen maar je vingers.

Toen hij door een collega werd uitgenodigd om mee naar een concert van een zangkoor in een kerk te gaan, gingen die avond zijn ogen figuurlijk open. Tot dan was hij absoluut geen kerkganger, maar wat hij die avond ervoer, deed hem verlangen naar meer.

Naast zijn werk als telefonist van Philips in Hasselt, heeft Jean ook heel wat taken verricht als vrijwilliger. Toen hij op (brug)pensioen ging, kwam daar nog veel meer tijd voor vrij. Daarbij kon hij dankbaar gebruik maken van allerlei hulpmiddelen die blinden en slechtzienden ter beschikking staan.

Inmiddels is hij gepensioneerd, maar dat wil zeker niet zeggen dat hij is stilgevallen – ook al beginnen de jaren langzamerhand te wegen …