Kerk in Nood in Pakistan en Nigeria

In deze uitzending van Kerk in Nood starten we a in Pakistan en Nigeria en zoomen daarna in op wat Kerk in Nood doet voor seminaristen. Tot slot geven we u een mix van projecten van de lokale Kerken die door onze hulporganisatie worden ondersteund.

Kerk in Nood is een internationale katholieke hulporganisatie die zich inzet voor de lijdende en vervolgde Kerk. Met giften van weldoeners worden projecten gesteund in zo’n 140 landen wereldwijd.

Pakistan

“De christenen zijn een zeer arme gemeenschap. Vaak leven ze in een situatie van semi-slavernij”
– Mgr. Joseph Arshad

Mgr. Joseph Arshad is aartsbisschop van Islamabad-Rawalpindi in Pakistan. Hij is de voorzitter van de bisschoppenconferentie van Pakistan en benadrukt dat de interreligieuze dialoog van doorslaggevend belang is voor de vrede in zijn land. De grote uitdaging waarmee hij wordt geconfronteerd, weerhoudt er hem echter niet van om de armste en meest behoeftige mensen terzijde te staan. Josué Villalón  van Kerk in Nood sprak met hem naar aanleiding van een bezoek dat vertegenwoordigers van Kerk in Nood samen met hem aan de Sint-Petrus-en-Pauluskathedraal van Faisalabad brachten. De recente vrijspraak van de wegens godslastering aangeklaagde christelijke moeder Asia Bibi, die tot enige tijd geleden wegkwijnde in de dodencel, versterkt de Kerk eens te meer in haar overtuiging dat interreligieuze dialoog en vrede de enige uitweg zijn in dit door extremisme, corruptie en gewelddadige terreur geteisterde land.

Nigeria

Meer dan 2.000 mensen worden nog door Boko Haram gevangen gehouden. De moeder van Leah Sharibu, een Nigeriaans meisje dat al ongeveer tien maanden door Boko Haram gevangen wordt gehouden, vraagt gebed en hulp aan de wereldgemeenschap.

“Ik weet dat gelovigen overal ter wereld voor de bevrijding van mijn dochter bidden en zich daarvoor inzetten. Tot op vandaag heb ik mijn Leah echter nog niet teruggekregen. Ik zou de christenen willen vragen: stop niet met voor haar te bidden tot ze naar huis terugkeert”
– Moeder van Leah Sharibu

De 15-jarige Leah werd samen met 110 medeleerlingen ontvoerd toen Boko Haram op 19 februari 2018 een internaat in Dapchi, in het bisdom Maiduguri, in het noordoosten  van Nigeria, overviel. Een maand later stierven enkele van de meisjes in gevangenschap en de rest werd vrijgelaten, met uitzondering van Leah. De bevrijde meisjes vertelden dat de terroristen Leah, het enige christelijke meisje in de groep, wilden dwingen om zich tot de islam te bekeren, maar dat ze dit had geweigerd.

Haar vader is bijzonder ontroerd door haar weigering om haar geloof in Christus te verloochenen: “Het vertrouwen en het geloof van mijn dochter hebben mij doen inzien dat ik met een prachtige apostel van Jezus onder één dak heb gewoond. Haar getuigenis dat ze zich nooit van Christus zal afkeren, ondanks de doodsbedreigingen die door Boko Haram worden geuit, maakt mij fier op haar onwankelbare geloof in de Heer.“ In oktober bracht de terreurgroep een video uit waarin ermee werd gedreigd Leah “levenslang als slavin” gevangen te houden.

De aartsbisschop van Jos, Mgr. Ignatius Kaigama, bracht naar aanleiding van de voorstelling van het Rapport over de Vrijheid van Godsdienst in de Wereld ook het verzoek van de moeder van Leah ter sprake. De prelaat riep met aandrang op om te bidden voor alle mensen die zich nog in de klauwen van de terroristen bevinden: “Ik nodig u uit om te bidden voor Leah en voor alle anderen die gevangen worden gehouden omdat ze weigeren hun geloof af te zweren. Leah heeft het besluit genomen om christen te blijven zelfs al kan het dat ze dit met haar leven moet bekopen. Doordat ze moedig aan haar geloof en aan haar christelijke identiteit vasthoudt, is ze een prachtig voorbeeld voor allen.  Wij moeten bidden voor alle mensen die gevangen worden gehouden, getraumatiseerd zijn en zich in de handen van de terroristen in groot gevaar bevinden.“

Er wordt geschat dat er zich nog altijd meer dan 2.000 vrouwen, kinderen en jonge mannen in gevangenschap van Boko Haram bevinden. De vrouwen worden gedwongen om zich te bekeren en met strijders van de terreurgroep te trouwen. Wie weigert, krijgt met brutaal geweld te maken.

Seminaristen

Wist u dat…  één op de negen seminaristen wereldwijd door Kerk in Nood ondersteund wordt? De theologische opleiding van seminaristen ligt ons nauw aan het hart. De toekomstige priesters worden  de spirituele steunpijlers en verzekeren het sacramentele leven. Daarom besteden wij 12,1% giften aan  de opleiding van seminaristen in landen waar die door armoede, oorlog of vervolging in het gedrang komt. Thomas Heine Geldern, de uitvoerend president van Kerk in Nood spreekt over zijn eigen ervaring met de roeping van zijn zoon in een column van het informatieblad Echo der Liefde:

“Bijna vijftien jaar geleden deelde een van onze zonen aan ons, zijn ouders en zijn broers en zussen, mee dat God hem had geroepen en dat hij die priesterroeping na de beëindiging van zijn architectuurstudie zou volgen. De emotionele reactie van de gezinsleden stond in eerste instantie enigszins in contrast met de rationele vreugde dat de Heer een nieuwe arbeider naar Zijn wijngaard had geroepen. Wij maakten ons vooral zorgen over het feit of en hoe een duurzame voorbereiding op de veelzijdige geestelijke en menselijke uitdagingen van die roeping mogelijk is. Die overwegingen hebben mij duidelijk doen inzien hoe belangrijk de opleiding en de geestelijke begeleiding van seminaristen zijn. Alles moet in het werk worden gesteld om hun ontwikkeling tot rijpe, gelovige mensen te ondersteunen en op die manier toekomstige priesters zo goed mogelijk op hun verantwoordelijke taak voor te bereiden. Door uw gebed en uw gulle giften kan Kerk in Nood wereldwijd een op de negen seminaristen begeleiden op hun weg naar het priesterschap, die niet altijd over rozen gaat. Met het dringende verzoek om uw inspanningen in de toekomst voort te zetten, dank ik u van harte”
– Thomas Heine Geldern

 Nieuws

1. Een dak voor een nieuwe kerk in Mali

In Mali, een West-Afrikaanse staat met een overwegend islamitische bevolking, leefden de christenen, de moslims en de volgelingen van de traditionele Afrikaanse religies tot enkele jaren geleden al heel lang vreedzaam naast elkaar. Aan die toestand kwam in 2012 echter een bloedig einde toen in het noorden van het land, dat grotendeels in de Sahara ligt, een oorlog uitbarstte. Toearegstrijders hadden een verbond gesloten met radicale islamisten om in dit deel van het land een eigen staat te kunnen oprichten. De jihadisten verwierven de controle over het noorden, waarna honderdduizenden mensen op de vlucht sloegen.

Toen die islamisten in 2013 ook het zuiden van het land wilden veroveren om de seculiere staat in een islamitische theocratie om te vormen, grepen Frankrijk en de Verenigde Naties militair in waarna een snelle overwinning op de islamisten volgde.

Bijgevolg is Mali sinds 2013 in feite in twee gesplitst. Dit geldt ook voor de activiteiten van de katholieke Kerk, die in Mali zowat 200.000 gelovigen telt op een totale bevolking van 18 miljoen. Terwijl de Kerk in het noorden haar werk nagenoeg niet meer kan uitvoeren en haar structuren grotendeels vernield zijn, is de situatie in het zuiden van het land beter, hoewel zich ook daar af en toe gewelddadige incidenten voordoen. De katholieke gemeenschap groeit zelfs verder aan en quasi alle doopleerlingen waren voordien animisten.

In het bisdom San, in het zuiden van het land, bevindt zich ook de bijzonder levendige parochie Yasso, die aan de heilige Theresia van Lisieux gewijd is. De parochie bestaat uit meer dan veertig dorpen en telt op dit ogenblik 5.000 gelovigen. Het aantal katholieken neemt echter onophoudelijk verder toe. Tot op heden beschikten ze alleen maar over een veel te kleine en niet echt stevig gebouwde kapel, die in het regenseizoen dreigde in te storten. Nu zijn ze begonnen met de bouw van een ruim huis van God dat plaats moet bieden aan 2.000 gelovigen. De muren staan er al, maar de financiële middelen volstonden niet voor de constructie van een dak. Daarom hebben de mensen ons om hulp verzocht. We hebben 48.000 euro beloofd om de bouw van de kerk te kunnen voltooien.

2. Vier bromfietsen voor de pastorale en sociale begeleiding van de gelovigen in het bisdom Eluru

Steeds opnieuw krijgen wij verzoeken binnen om fietsen en bromfietsen aan te kopen voor de priesters en de catecheten van het bisdom Eluru in het oosten van Zuid-India. Vele van de 1.150 dorpen van het bisdom waar katholieke gelovigen wonen, zijn immers alleen maar te bereiken via smalle en niet behoorlijk aangelegde wegen. De priesters en catecheten moeten vaak urenlang te voet van het ene dorp naar het andere stappen. Een auto zou geen soelaas brengen omdat de wegen daarvoor niet geschikt zijn. Met een bromfiets of een fiets kunnen ze daarentegen veel tijd en moeite besparen en de mensen intensiever begeleiden.

Enerzijds hebben de gelovigen pastorale hulp en bijstand nodig. Velen van hen zijn immers nog niet lang christen. Ze moeten bijzonder intensief worden begeleid en opgevolgd zodat het geloof diep in hen kan worden geworteld. Ze moeten zich langzaam met het leven van de Kerk vertrouwd kunnen maken en er echt deel van gaan uitmaken. Anderzijds hebben de mensen tegelijk ook veel hulp nodig om de noden van het dagelijkse leven het hoofd te kunnen bieden. In die regio heerst grote armoede. De mensen werken als dagloners en leven van de hand in de tand. Zelfs de kinderen moeten op de velden van de grootgrondbezitters werken, het vee van de rijken hoeden of als dienstbode aan de slag gaan. De meesten van hen kunnen helemaal niet naar school gaan. Hele gezinnen wonen in kleine hutjes van stro. Stromend water hebben ze niet. Gemiddeld kunnen de gezinnen slechts over een halve euro per dag beschikken om van te leven. Vaak krijgen ze zelfs dit karige loon nog niet eens uitbetaald en dan moet het hele gezin met een lege maag naar bed.

Onze weldoeners hebben met 3.200 euro geholpen om vier bromfietsen aan te kopen die het werk in het bisdom moeten vergemakkelijken, zodat de priesters en de helpers de dorpen vlotter kunnen bereiken en de mensen die hulp nodig hebben kunnen bijstaan. Bisschop Jaya Rao Polimera bedankt alle weldoeners van harte en verzekert dat hij zal bidden voor iedereen die geholpen heeft!

3. Bestaanshulp voor 12 bejaarde en zieke kloosterzusters in Brazilië

Ondanks haar gevorderde leeftijd van 88 jaar leunt zuster Helena nog altijd niet werkloos achterover. Dat zou ze nochtans zeker verdiend hebben na een lang leven waarin ze zich dag na dag ten dienste heeft gesteld van de armen. Ook vandaag gaat ze nog altijd onvermoeibaar op bezoek bij zieken of naait ze dekentjes en kussenslopen voor pasgeboren baby’s. Ook haar eveneens bejaarde medezusters willen zich nog nuttig maken: ze luisteren naar mensen die op zoek zijn naar advies, helpen kinderen met hun schooltaken en troosten zieke en hulpbehoevende mensen. Sommigen van hen houden zelfs nog spreekbeurten.

De zusters van het Heilig Hart van Jezus vereren, zoals de naam het al zegt, in het bijzonder het Heilig Hart van Jezus, de bron van de liefde en de barmhartigheid van Christus. Die verering blijkt duidelijk uit hun liefdevolle en onbaatzuchtige dienst aan de allerarmsten en aan de zieken die ze aan den lijve laten ervaren wat de liefde van Jezus betekent. In het noordoosten van Brazilië heeft de congregatie 16 huizen met in totaal 70 zusters. Ze staan aan het hoofd van instellingen voor kinderen en jongeren en zijn actief in de ziekenzorg en in de parochiepastoraal.

De zusters verheugen zich erover dat jonge vrouwen zich bij hun congregatie aansluiten. Tegelijk zijn er echter ook zeven bejaarde zusters die zelf al zwaar zorgbehoevend zijn en nog vijf andere hoogbejaarde zusters. Aangezien de gemeenschap slechts over zeer geringe inkomsten beschikt, helpen wij elk jaar met een bijdrage in de kosten van het levensonderhoud voor de bejaarde, zieke en ten dele zorgbehoevende kloosterzusters. Ook dit jaar ondersteunen we de gemeenschap opnieuw met 4.600 euro.

 4. Opleidingshulp voor 48 seminaristen van de orde van de basilianen en vier van de orde van de redemptoristen

Over een gebrekkige instroom van nieuwe kloosterbroeders kan de Grieks-katholieke orde van de basilianen in Oekraïne zeker niet klagen: op dit ogenblik volgen 48 jonge broeders een opleiding in het seminarie van Lviv. In totaal telt de orde in Oekraïne zowat 340 leden gespreid over 29 kloosters. Het noviciaat bevindt zich in Charkov in het oosten van Oekraïne. Bij dit klooster horen ook velden en een veestapel.

Wanneer we bedenken dat de gelovigen ten tijde van de Sovjets werden vervolgd en  dat ze hun geloof slechts in het grootste geheim konden belijden, heeft de huidige ontwikkeling veel weg van een mirakel. Het communisme kwam immers pas dertig jaar geleden ten val! In het communistische tijdperk werden de kloosterbroeders, die hun roeping ondergronds moesten beleven, opgeleid in Polen.

In 2001 verklaarde de heilige paus Johannes Paulus II, naar aanleiding van zijn reis naar Oekraïne, 25 martelaren van de Grieks-katholieke Kerk zalig, die hun leven hadden gegeven voor hun geloof in Jezus Christus en hun trouw aan de Kerk. Onder de nieuwe zaligverklaarden waren er ook vier leden van de orde van de basilianen, die in strafkampen en gevangenissen van de Sovjets om het leven waren gekomen. Onder hen was er ook een bisschop die lid was van deze orde. Hun levensoffer brengt tegenwoordig rijke vruchten voort, zoals uit de talrijke roepingen duidelijk blijkt.

Het grote aantal jonge kloosterbroeders dat de opleiding volgt, betekent echter ook een enorme uitdaging voor de orde. Daarom heeft de rector van het seminarie van de basilianen in Lviv ons dit jaar opnieuw om hulp verzocht, want de prijzen in Oekraïne stijgen en de kloosterorde moet voor de seminaristen de kosten dragen voor stroom, gas, levensmiddelen, geneesmiddelen, kleren en alle behoeften van het dagelijkse leven. Bovendien moet de orde ook het loon van de lesgevers aan het seminarie voor haar rekening nemen. Bij de 48 seminaristen van de orde van de basilianen komen nog vier jonge redemptoristen, die eveneens hun opleiding krijgen aan het seminarie, maar daar niet verblijven, aangezien ze in hun eigen klooster wonen. We helpen met een bedrag van 31.200 euro.

Luister nu naar deze de aflevering

Geef een reactie

Menu sluiten