Een katholieke gids voor mindfulness

De nieuwe hype heet ‘mindfulness’. Door zowat iedereen aangeprezen als hét middel om te relaxen. Niets dan voordelen? Helaas niet! Bovendien kan mindfulness niet los gezien worden van zijn boeddhistische wortels. Maar er zijn katholieke alternatieven!

Deze post heeft 3 reacties

  1. Het is vaak voor mensen die last hebben van hun geweten !
    Je kan een leegte creëren . Je sluit al je bellen en toeters die je waarschuwen af.????

  2. Het Inzicht.

    Mindfulness.

    Met veel interesse heb ik uw program over Mindfulness geluisterd. U weet er zeer veel over ! Wat ben ik blij dat ik niet alleen ben.

    Een tijd gelee werd mij via mijn behandelaars Mindfulness aanbevolen. Ik ben cliente in GGZ. Ik ben psychosegevoelig en heb meerdere opnamen gehad in een psychiatrische kliniek.

    Een paar maand heb ik meditatie en Mindfulness gevolgd. Maar een half jaar geleden ben ik stampvoetend weggegaan. De Mindfulness was volledig in tegenstelling met mijn christelijk/katholiek geloof. Momenteel ben ik weer gekalmeerd.

    Ten tijde, voorafgaand en nadien de meditatie was het volkomen verboden over religie te spreken. Ook werd er besloten met een Bhoedistische groet. Een soort “Namaste” zoals bij de yoga waar ik ook gapend weggegaan ben.

    In de instelling waar ik was opgenomen, een zeer mooi en modern gebouw, is een klein Stiltecentrum. Er is niet genoeg ruimte voor een gezamenlijk gebed. Er is pastorale begeleiding. Echter, de verpleegkundigen op de afdeling weten niets van een Stiltecentrum of pastorale begeleiding.

    Uw Radio Maria is een licht in de duisternis. Ik hoop dat u doorgaat met uw programmering. Vooral nu ook op professioneel (medisch) niveau Mindfulness zeer wordt aanbevolen. Als deze hype voorbij is hoop ik me weer meer te kunnen aansluiten bij christenen. In de seculariteit van vandaag is het voor mij zwaar.

    Dank u. Hartelijke groet, Liesbeth.

  3. Toen de verkoopster van de boekenhandel me de boeken van Mindfulness had aangeraden, bleef het gelukkig maar bij lezen. Als Katoliek ervaarde ik een “zelf-ego” gerichte therapie, waarbij je je zelf zou kunnen genezen en door EIGEN (verbeeldings) kracht je eigen problemen zou kunnen overwinnen. Ik besloot deze therapie NIET te volgen, vermits ik vanuit mijn Christelijke overtuiging weet dat men God nodig heeft, bij welk probleem dan ook.
    Mindfulness deed me denken aan NLP (Neuro Linguistische Programering) waar ik midden jaren 90 (voor mijn bekering) enkele sessies van gevolgd heb… ook hier kwam alles neer op zelfcontrole, ik moest zorgen en problemen voorstellen die ik daarna zelf moest veranderen door eigen verbeeldingskracht en zelfs eenvoudige rituelen. Het probleem was naderhand dat indien ik depressieve gevoelens had, dat er een DWANG ontstond om deze gevoelens onder controle te houden… hoe meer ik probeerde deze gevoelens weg te doen, door de aangeleerde technieken, gebeurde soms het tegenovergestelde en ontwikkelde ik (zonder het zelf te beseffen) een boosheid tegen mezelf… en daarna wrok tegen mensen die me op zeker moment kwetsten. Soms gaf het me het “valse” gevoel om mensen (toen mijn baas) onder controle te krijgen… het voorstellen van iemands ongeluk en dit uit te vergroten volgens je eigen verbeeldingskracht (door aangeleerde technieken) heb ik na mijn bekering als ernstige ZONDE beschouwd… ook in mindfulness zag ik dergelijke “Ego-gerichte” technieken.
    Ik weet niet of ik me goed uitdruk, maar hoe meer ik mijn eigen emoties onder controle probeerde te houden, liep het vaak mis in relaties t.o.v. de medemens. (In mijn geval, mijn baas) … uiteindelijk heeft hij me op een onterechte wijze ontslagen…
    Nu heb ik leren bidden voor gevoelens van wrok, haat, jaloezie enz…
    Dank je Jezus, Jij hebt me gered!

Geef een reactie

Menu sluiten